بیراهه های تنهایی

من از تو می مردم

اما تو زندگانی من بودی

 تو با من می رفتی

تو در من می خواندی

وقتی که من خیابانها را

بی هیچ مقصدی می پیمودم

                                      تو با من می رفتی

                                                تو  در من می خواندی

                                       تو از میان نارونها، گنجشک های عاشق را

                                               به صبح پنجره دعوت می کردی

      وقتی که شب مکرر می شد

                                      وقتی که شب تمام نمی شد

                              تو از میان نارون ها، گنجشک های عاشق را

                                                     به صبح پنجره دعوت می کردی

    تو با چراغهایت با کوچه ما می آمدی

                                    وقتی که بچه ها می رفتند

                                        و خوشه های اقاقی می خوابیدند

                                                        تو با چراغهایت می آمدی ...

تو دستهایت را می بخشیدی

        تو چشمهایت را می بخشیدی

                   تو مهربانیت را می بخشیدی

                               تو زندگانیت را می بخشیدی

                                                     وقتی که من گرسنه بودم

تو  مثل نور سخی بودی

             تو لاله ها را می چیدی

 

                                       تو گوش می دادی

                                        اما مرا نمی دیدی

فروغ، من از تو می مردم، تولدی دیگر

نوشته شده در یکشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸۸ساعت ۱:٤۳ ‎ب.ظ توسط شیما- نظرات () |


Design By : Night Skin