بیراهه های تنهایی

 کسی به فکر گل ها نیست

 

کسی به فکر ماهی ها نیست

 

 کسی نمی خواهد

 باور کند که باغچه دارد

 می میرد

                           که قلب باغچه در زیر آفتاب ورم کرده است

 

که ذهن باغچه دارد آرام آرام

                          از خاطرات سبز تهی می شود

 

و حس باغچه انگار

                      چیزی مجرد است که در انزوای باغچه پوسیده ست

 

حیاط خانه ما تنهاست

                    حیاط خانه ما

                            در انتظار بارش یک ابر ناشناس

                                                          خمیازه می کشد

 

و حوض خانه ما خالی ست

               ستاره های کوچک بی تجربه

                                       از ارتفاع درختان به خاک می افتند

 

و از میان پنجره های پریده رنگ خانه ماهی ها

                                          شب ها صدای سرفه می آید            

 

                               حیاط خانه ما تنهاست .......

 فروغ، دلم برای باغچه می سوزد، ایمان بیاوریم به اغاز فصل سرد

 

نوشته شده در جمعه ۱۸ اردیبهشت ۱۳۸۸ساعت ۱۱:٥٤ ‎ق.ظ توسط شیما- نظرات () |


Design By : Night Skin